26th of October

De troost van theater: een zoektocht naar en een pleidooi voor, Afstudeeressays, 2011

Annet schreef een verzameling van vijf essays, die samen een zoektocht naar en een pleidooi voor de troost van theater vormen. Over hoe de verdwijning van God een gat sloeg in onze samenleving, omdat we daarmee iets wezenlijks ontkennen van wat het is om mens te zijn. Over het loslaten van geboden en het vastklampen aan de vrije wil, over geloven, verbeelding, het onderbewuste, het zintuiglijke, het mystieke, het transcendente, het onzeg- en onzichtbare, verandering, samenzijn en vooral: over hoe theater, als geen enkele andere kunstvorm in deze tijd de mogelijkheid heeft om te troosten, te bieden wat we missen, wat we per ongeluk verloren onderweg in de vluchtigheid van alledag.

en hier begint het: opmaat voor de troost
Over de wens om opnieuw te beginnen, over hoop en vertroosting in 2000 en in 2010, over kunst en de spaarzame sensatie van kloppendheid, over tanende religie en nieuwe bezieling, of: waar wij ons naartoe bewegen, over Der Himmel über Berlin, of: wat het is om mens te zijn, over wat dit leven de moeite waard maakt

het onzeg- en onzichtbare
Over het verbrokkelen van de taal op zoek naar mystiek, over het zoek zijn van het heilige, over het transcendente en het tuimelen uit je bewustzijn, over de grootst geloofde ongelofelijke gebeurtenis van onze cultuur, over het verlangen naar wederopstanding en herkenning, over de drang dood niet te dood te kunnen laten zijn, over Funny Games, of: hoe kunst doodgezwegen verlangens kan blootleggen, over Auf der anderen Seite, of: hoe kunst de wens naar wederopstanding kan blootleggen, over het zien van de werkelijkheid als de grens tussen realiteit en illusie oplost

zien is geloven is zien
Over het niet toevertrouwen van ons geheugen aan schrijvers, over het geluk van vergeten en hoe in die gaten de ficties ontstaan, over wat het is om te geloven in iets dat niet bestaat, over het gedeelde bewustzijn in het theater, of: het opgaan in iets waar wij niet zijn, over onze verslaving aan een als, een elders, of: de hap van Eva, over de vrije wil, over Dekaloog, of: de genadeloze blootlegging van de mens, over het wapen van de schrijver en de beweging het personage in, over medemenselijkheid of dat wij onze eigen engelen zijn, over de verhouding herkenning – verbeelding, over het wél toevertrouwen van ons geheugen aan schrijvers, of: dat we pas zien door te geloven

du musst dein Leben ändern
Over hoe de tijd onze levens drijft, over de zoektocht en het verlangen naar de eeuwigheid, over het geloof in verandering, ofwel: hoop (die blauw blijkt te zijn), over hoe theater tegen de tijd in denkt, over Onschuld, of: over theater en de epifanie, over een nieuwe catharsis die ‘medeplichtigheid’ heet, over hoe een mozaïekvoorstelling in de buurt van het eeuwige alomvattende komt

de placebo van hoop en troost
Over de zoektocht naar de troost van theater, over dat troost geen ongevaarlijke feelgood is, geen vochtige helpende hand, over de mechaniek van troost, over waarom we Schlagers zingen, over welke kunst in deze wereld nog iets kan betekenen, over huilen in het theater, of: wat er gebeurt als we vergeten dat het fictie is, of: The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-ups of Alabama, over oprecht veinzen, over dat troost niet troost, of: de placebo van hoop en troost, over de blijvende poging van de mens en de kunst te zien wat dit leven de moeite waard maakt

Begeleiding: Cees van der Pluijm

Bijzonderheden
Najaar 2012 verschenen de eerste twee essays En hier begint het en Het onzeg- en onzichtbare in Theaterschrift Lucifer #13 .

De redactie over haar werk:
Wat is dat toch, die ondefinieerbare trilling in het middenrif die kunst je kan bezorgen? Is het troost, verbondenheid, bezieling, liefde? Annet Bremen ondernam een persoonlijke zoektocht, langs kunstwerken die haar raken. In vijf gloedvolle essays ondernam ze een persoonlijke zoektocht naar troost in de kunst en doet ze verslag van haar bevinden.

Categories:  Essay