28th of October

Thuis, Ontheemd #2, Rajae El Mouhandiz/Luxor Theater, 2018

In Thuis, Ontheemd #2 brengt Rajae een ode aan de vrouw aan de hand van 17 inspirerende voorbeelden van over de hele wereld. 

We maken óók kennis met de jonge Rajae, die als baby vanuit Marokko in een flat in Amsterdam Osdorp terechtkomt en op haar vijftiende huis en haard verlaat om artiest te worden. We ontmoeten haar moeder Habiba en haar Nederlandse adoptieoma Mia. Habiba scheidt in 1982 van haar man, ondanks dat het voor de wet en door haar familie verboden is. Maar dan komt ze erachter dat vijf kinderen opvoeden in een vreemd land misschien wel een onmenselijk grote opdracht is. Oma Mia heeft het wel gezien bij de hockey en de Rotary en besluit taalles te gaan geven aan analfabeten, waardoor zij de kleine Rajae ontmoet en zich met de beste bedoelingen over haar ontfermt. 

Een ontwapenende muziektheatervoorstelling over de ruimte die een vrouw mag en kan innemen, met storytelling, muziek en video. 

Spel, muziek en songteksten: Rajae El Mouhandiz
Regie: Wieke ten Cate
Video: Bouba Dola
Muziek: Bamba Al Mansour
Decor: Vera Selhorst

Theaterkrant.nl schreef over de voorstelling: “Zo wordt Thuis, Ontheemd #2 een intelligente deconstructie van de autobiografische solovoorstelling, waar identiteit vaak wel wordt verpakt in één alomvattende vertelling.”

Lees hier de hele recensie: Een alternatieve, matriarchale geschiedenis


Categories:  Theater
28th of October

Flikflak, Het Laagland/VIA ZUID, 2017

Wynn, een jonge topturnster, staat op het punt te winnen… of te falen. Op de tribune van de turnhal houdt iedereen zijn adem in en kijkt: haar moeder, haar coach, haar beste vriendin Jamie, maar ook: haar idool, Nadia Comăneci. De turnster die op haar veertiende een perfecte score van 10 punten kreeg tijdens de Olympische Spelen van 1976. In die nanoseconde dat Wynn moet presteren, neemt ze ons mee in haar wereld van perfectie, rivaliteit en liefde. Langzaam dringt de sluimerende, maar cruciale vraag zich op: wil je presteren omdat je er lol in hebt óf omdat je dan gezien wordt door de ander?

Flikflak gaat over een meisje dat alles opgeeft om de beste te kunnen zijn, om gezien te worden. Flikflak gaat over nu. Over de ratrace van onze prestatiemaatschappij, waarin niet alleen ouders een burn-out krijgen, maar ook kinderen.

005

Regie: Loek de Bakker
Spel: Jennifer Welts
Geluidsontwerp: Kwinten Mordijck
Decor en licht: Julian Maiwald
Kostuumontwerp: Rebekka Wörmann
Dramaturgie en coaching: Ludo Costongs
Techniek: Carlo Lenssen
Fotografie: Julian Maiwald

Flikflak is een co-productie van Het Laagland & VIA ZUID en kwam mede tot stand dankzij ondersteuning van Fonds Podiumkunsten, Provincie Limburg en de Janivo Stichting. De scholentournee in Sittard-Geleen komt tot stand door ondersteuning van Stichting Sponsoring Het Domein.

Bijzonderheden
Na een aantal jaar in opdracht gewerkt te hebben groeide bij Annet de behoefte om als autonoom schrijver een tekst te ontwikkelen. Die kans kreeg ze van Het Laagland en VIA ZUID. Het resultaat: Flikflak.

Categories:  Theater
28th of October

In het Zuiden ligt alles anders, Het Laagland/VIA ZUID, 2017

Het gebied dat in de Grondwet van 1815 voor het eerst als provincie Limburg werd aangeduid, was daarvoor één grote lappendeken, van Mook tot Mesch. Daarna werden alle puzzelstukjes bijeengeveegd en hoorden ze bij Nederland, bij België en zelfs bij de Duitse Bond, tot Limburg in 1867 een volwaardige Nederlandse provincie werd: de een-na-jongste van allemaal.

Een verjaardag die we nu, in 2017, 150 jaar later, vieren met de familievoorstelling In het Zuiden ligt alles anders in een mobiele theatertruck. Informatief en energiek theater, verrassend en verrijkend. Dit wordt geen saaie geschiedenisles, want het gaat om het NU: welk puzzelstukje van Limburg past bij jou? En welke Limburger schuilt er na 150 jaar eigenlijk nog in jou zelf?

inhetzuiden2

Concept, spel en regie: Nina Willems, Mayke Roels
Coaching en eindregie: Inèz Derksen
Regie-advies: Jip Vuik
Vormgeving en lichtontwerp: Thierry Wilders
Techniek: Carlo Lenssen
Productieleiding: Wouter Ramakers
Fotografie: Luc Lodder

Naast de voorstelling kun je een enquête invullen en ontdekken wat voor Limburger je bent. Deze is gemaakt door Merlijn Huntjens.

Deze productie is mogelijk gemaakt door én in opdracht van Provincie Limburg.

Categories:  Theater
28th of October

150 jaar Rode Kruis, Rode Kruis, 2017

In 2017 reist een speciale Rode Kruis-jubileumtentoonstelling door het land. In grote rode kruizen kunnen bezoekers vijftien filmpjes bekijken over helden en heldinnen van toen en nu. Rode Kruis-vrijwilligers die het verschil maakten of een rol van betekenis speelden in de geschiedenis van het Rode Kruis. 

De vijftien monologen die je in de kruizen kunt bekijken zijn gebaseerd op het jubileumboek Hier om te helpen – 150 jaar Nederlandse Rode Kruis, geschreven door Ad van Liempt en Margot van Kooten. In dit boek worden vele tientallen vrijwilligers in de schijnwerpers gezet; zij vormen de rode draad door de geschiedenis van de vereniging. Vijftien van hen zijn uitgelicht en schrijvers Annet Bremen en Koen Caris hebben hun bijzondere verhalen omgezet tot indrukwekkende monologen.

Annet Bremen nam de monologen voor haar rekening van Sara Hudig, Truus Veeger, Lisette Hellemans, Koos van Schaik, Johanna Benthem, Corry Zutphen, Pim Kolff en de heer De Boer (die gek genoeg geen voornaam heeft). Enkele monologen zijn hier te bekijken.

RK voor - goed 1

In samenwerking met: het Nationale Theater, productiemaatschappij Lukkien en muziekproducent Mark Schuit.

Categories:  Theater
28th of October

Dream On, Het Laagland/Toneelgroep Maastricht, 2016

Carrièredag op de middelbare school.
Twee oud-klasgenoten, met ieder hun eigen carrière, betreden het lokaal.
Hier zaten ze vijftien jaar geleden zelf.
Hier kunnen ze hun dromen van toen nog ruiken.
De één straalt en haalt diep adem.
De ander kan wel janken, want het stinkt.

Een voorstelling over de schaafwonden van ambitie en de schoonheid van het aanmodderen; over jobhoppers die op tijd opgeven en studieswitchers die te lang doorzetten; over de driftige dromer die geluk vindt en de falende durver die respect afdwingt. Maar bovenal, een voorstelling over trouw blijven aan jezelf in een wereld die schreeuwt om bedrog.

Dream on - Laagland

Concept en regie: Niels Lemmens
Spel: Kiki van Aubel, Niels Lemmens
Dramaturgie: Ludo Costongs
Eindregie: Lennart Monaster
Kostuums: Eva Jongen
Productie: Wouter Ramakers
Coaching: Inèz Derksen
Fotografie: Joost Milde

Categories:  Theater
28th of October

Doorgrond, Nina Willems, 2015

De Heerlense theatermaakster Nina Willems werd in 1986 geboren in Zeswegen. Een Heerlense wijk die na de mijnsluitingen gebouwd is op een ‘sjteeberg’, gevormd door steenafval uit de Oranje-Nassaumijn I. De mijnen waren toen allang gesloten; Heerlen was een stad in crisis.
Eveneens in 1986 werd in Landgraaf aan de voet van de steenberg van de Staatsmijn Wilhelmina schrijfster Annet Bremen geboren.

Voor Doorgrond gingen Nina en Annet in dialoog met inwoners van de stad op zoek naar de identiteit van Heerlen. En naar hoe de geschiedenis van Heerlen hun identiteit heeft gevormd. De gesprekken, die plaatsvonden in de Mijnshop aan de Bongerd, zijn verwerkt in de voorstelling.

Opgroeien in het Heerlen van de jaren 80 en 90 was als binnenkomen in een lege theaterzaal waar net een voorstelling was geweest. De voorstelling heb je niet meegemaakt, maar de sfeer hangt er nog.

20150902-CULTURA NOVA-NINA WILLEMS005

Concept, research, spel: Nina Willems
Research, tekst: Annet Bremen
Dramaturgie: Lenneke Rauh
Vormgeving: Vasilis Apostolatos
Geluid: Eric Magnée
Productie: Timo Konigs
Fotografie: John Baggen

Met dank aan: Stichting Via Zuid, Fonds Podiumkunsten, schunck*, Cultura Nova en Het Jaar van de Mijnen.

Bijzonderheden
De toneeltekst is verschenen in een boekje dat iedere bezoeker na afloop van de voorstelling mee naar huis kreeg. Benieuwd naar de tekst? Stuur Annet een mail, dan stuurt zij het boekje op.

Categories:  Theater
28th of October

Inslag, Nina Willems, 2014

Voor de voorstelling Inslag verdiepen Nina Willems, Marijke de Kerf (theatermakers) en Sarah Willems (neuropsycholoog) zich in het verhaal achter het hebben van een hersenbloeding. Licht, geluid en taal worden gemanipuleerd om het publiek mee te nemen in hoe het kan zijn om zoiets te ervaren.
Daarnaast zijn ze gefascineerd door de wetenschappelijke kant van dit verhaal. Ze interviewen wetenschappers en patiënten in hun zoektocht naar antwoorden. Wat gebeurt er in het brein tijdens een hersenbloeding? Hoe vormen onze hersenen de wereld die we om ons heen zien? En hoe is het om in een oogwenk je greep op die werkelijkheid te verliezen?

Annet schreef voor deze voorstelling een tekst over het brein en afasie die hier te beluisteren is.

Theater - Inslag

Concept/spel: Nina Willems
Concept/regie: Marijke de Kerf
Wetenschappelijke research: Sarah Willems
Licht- en decorontwerp: Vasilis Apostolatos
Geluidsontwerp: Xavier van Wersch
Videowerk: Peter van Til
Coaching: Helena Muskens en Quirine Racke
Grafische vormgeving: Tim Schoonhoven

Categories:  Theater
28th of October

FutureXpress, Het Laagland, 2014

Durf jij te dromen? Durf jij nieuwsgierig te zijn? Weet jij eigenlijk al wat je wil worden?

HALT! JIJ daar! Ben JIJ in 2020 18 jaar? VOILA! LICHTING ZUID 2020! Treed binnen in de FutureXpress. Are YOU ready for take-off? HOOGVLIEGERS zijn WIJ, vite vite! Van high tech tot high touch. Architecten der Zukunft. KOP BOVEN DAT MAAIVELD! Hé DU, de toekomst komt naar je toe! Tomorrow is your land! LAND HIER! Ouvre la porte! KOMPAS voor STRAKS! Morgen is NU! Maximize BITTE! Wankelmoedig? Heldhaftig? Trefzeker? Tref the FUTURE! INNOVATE jezelf! Van mijngrond naar my ground. Exclusief voor tweeduizendtwintigbeginners! Mind your step. Mind the gap.

Een rondrijdende theatervoorstelling exclusief voor groep acht. Over het maken van je eigen toekomst, over de oneindigheid van ontdekken, over denken en doen. Over groot worden én zijn in Limburg en de wijde wereld niet zo ver van hier.

Theater - Futurexpress

Regie: Lotte Lohrengel
Spel: Christian Cadenbach, Hanneke Som
Vormgeving & kostuums: Jorine van Beek
Dramaturgie: Ludo Costongs
Techniek: Boris Stokman
Fotografie: Philip Driessen

Bijzonderheden
Initiatiefnemer van dit unieke en omvangrijke project is ontwerp- en communicatiebureau Zuiderlicht. Zij hebben in 2012 besloten dat hun 25 jaar bestaan een mooi moment was om een cadeau te geven aan de regio. En zo is Lichting Zuid tot stand gekomen, de benaming van een geestdriftige, enthousiaste bende die de regio klaarstoomt om mooie toekomstplannen tot leven te wekken.

Voor meer informatie, kijk op Lichting Zuid en Het Laagland.

Categories:  Theater
28th of October

Licht, De Kosmonaut, 2012

Ze zijn klein. ’s Nachts neemt hun moeder hen mee naar haar laboratorium. Blote voeten, slaperige ogen – potjes vol uranium schijnen hen zacht, zwak tegemoet. Niet veel later sterft ze. Noodgedwongen wordt de tweeling uit elkaar geplaatst. Bang om afscheid van elkaar te nemen, bouwen Hannah en Thomas Jáchymov een stad in hun hoofd. Één lijf, bloed, kop: één geheugen, één stad. Om naartoe te vluchten, om zich aan elkaar vast te klampen nu dat niet meer kan.

Vijftien jaar later. Donderdagnacht. Een willekeurige. Waar zonet een meisje uit de goot omhoog gekropen is, kotsend van een of ander themafeest, met een paardenkop. Een jongen. Raapt d’r, schraapt d’r van de stoep. Voor een geheugenexperiment. Om te kijken of het mogelijk is een trauma te verwijderen door het te bestralen zoals een tumor. Het uiteindelijke doel: totale zorgeloosheid. Een wereld zonder herinneringen, zonder geschiedenis. Alleen is het meisje Hannah en de jongen Thomas.

Licht springt heen en weer tussen verbeelding en werkelijkheid. Poëtisch en rauw. Een beetje Hard-boiled wonderland en het Einde van de Wereld, een beetje Eternal sunshine of the spotless mind. Over wat Marie Curie ooit ontdekte, maar waar de tijd ons brengt. Over het behoud van het schone, terwijl de geschiedenis je op de hielen zit. Wat licht was, wordt zwart. Wat mooi was, komt in verkeerde handen. Wat hoop was, brandt alles kapot.

Theater - Licht

Regie: Marieke Dijkwel
Spel: Sofieke de Kater, Marc Stoffels
Decor & kostuums: Dymph Boss
Techniek: Florian Oele
Fotografie: Dayna Casey

Annet over Licht
Eén van de mooiste verhalen die ik ken, is het verhaal van Marie en Pierre Curie. Ze deden onderzoek naar uranium, naar radioactiviteit. Het was Marie, die het allerliefst ‘s nachts hun werkruimte betrad: overal de zwak oplichtende silhouetten en capsules met hun producten. Een soort gedimde kerstverlichting. Ze konden er geen genoeg van krijgen. Het was Pierre, die een glas met uraniumzouten tegen zijn arm bond om te zien welk effect dat had. En, hij droeg graag een kleine hoeveelheid uranium in zijn jaszak. Om ze uit zijn zak te halen, om aan zijn vrienden te laten zien: ‘Kijk, het geeft licht.’

Het was wetenschap, maar evengoed een wonder. Zo werden ze, zonder dat ze het zelf doorhadden, besmet met radioactiviteit.

Ik ben van ‘86. Op 26 april van dat jaar bleek wat radioactiviteit kon doen: in die nacht vond de kernramp in Tjsernobyl plaats. Iets dat mooi was, in het begin, keerde zich tegen de mens. Het gruwelijke en het wonder in één.

Licht gaat over de wens opnieuw te beginnen, de mogelijkheid tot vergeten. Dat het hier pas begint. Dat alles wat gisteren is, nu was. Verwoest, verdelgd, platgebrand. De stilte, de leegte, zonder geschiedenis. Precies daar en dan, in die stilte, ligt een nieuw begin: het uur nul. Schoongespoeld, gelouterd, gezuiverd. De eerste stappen zetten op het land, zonder de last van wat was op onze schouders.

Licht gaat over de mens die zoekt naar dat nulpunt om te zeggen: vanaf nu, gaat het beter.

Bijzonderheden
De Duitse vertaling van Licht is verschenen bij Theaterverlag Hofmann-Paul (2014) en is van Ursula Adriaens.

Categories:  Theater
28th of October

Dit zijn de dagen, Uitgeverij Theaterboek, 2011

Een verzameling nieuwe theaterscènes, geschreven door tien jonge, veelbelovende auteurs van de opleiding Writing for Performance van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Monologen, dialogen, teksten met meerdere personages en koorstukken, die tot stand kwamen in opdracht van Theaterboek.
Zesentwintig scènes die verwonderen of verbeelden, die soms hilarisch – dan weer met verve ‘tearjerkers’ zijn. Teksten die de actualiteit vangen of een surrealistische indruk achterlaten. Geschetst in oude tijden, verre plaatsen, of nieuwe landschappen. De ene keer gekenmerkt door rauw realisme, een andere keer door metafysica en pure poëzie. Een rol is weggelegd voor de ploeteraar in de kantlijn, de schrijver zelf, en personages die op zoek zijn naar wat er verborgen ligt onder het vernislaagje in onze samenleving. Over moordenaars, kleuters, werk, ziel en zaligheid, voetbal, over hoe de dood het leven belangrijk maakt. En een vleugje hoop.

Annet schreef voor deze bundel drie scènes: Hoe de gluurder gluurt, De ballade van het geslepen mes en het gejatte hart en Monoloog van de moordenares. De scènes zijn afzonderlijk van elkaar te lezen of te spelen, maar vormen ook samen een geheel.

Theater - Dit zijn de dagen

Schrijvers: Annet Bremen, Milou Brockhus, Koen Caris, Esther Duysker, Sander Janssens, Jiska Koenders, Ninke Overbeek, Sytze Schalk, Ayla Schneiders en Stéphanie Tillieux.

Categories:  Theater
28th of October

Nachtijs of het nut van handen, afstudeerstuk Writing for Performance, 2011

Gefascineerd door het feit dat haar geboorteprovincie zich vastklampte aan één stem (met de veelgehoorde reden ‘Hij zegt waar het op staat’), ging Annet op zoek naar het hart van het wij-zijdenken. Waar het gevoel vandaan komt ondergesneeuwd te zijn. Vanwaar dat wantrouwen, vanwaar die haat.

Over zes mensen in beweging. Zes mensen los van hun grond.

Over een sneeuwuil die verschijnt om iets te hopen te hebben, maar dan vol haat naar het Noorden vliegt.

Over een oude man die wil aangeraakt, en niet langer met witte handschoenen.

Over een jong meisje op zoek naar haar vader in het Noorden.

Over een vrouw die misschien een engel is.

Over een zoon die longblaasjes belooft aan zijn vader.

Over een vrouw die sust en slikt en zwijgt en gelooft dat het goed komt. Totdat dat niet langer kan als –

Over wanhoopsdaden, op het moment dat een mens de angst voelt vergeten te worden.

Nachtijs of het nut van handen is een magisch-soms-rauw-realistisch sprookje. Symbolisch, uit het verband getrokken, waarin de verbeelding zegeviert, maar de realiteit nooit ver weg is. Een kou die zich om je strot sluit, snijdt op het moment dat je het niet verwacht.

Begeleiding: Anouk Saleming

Bijzonderheden
Nachtijs of het nut van handen werd genomineerd voor PTa Verse Tekst 2011, een prijs voor het beste nieuwe niet-opgevoerde Nederlandstalige toneelstuk. De jury bestond uit Joris van der Meer, Sandra Tromp Meesters, Rob de Graaf, Paul Knieriem, Judith de Rijke, Heleen Verburg en Helen de Zwart.

Uit het juryrapport: Tegen de achtergrond van een postindustrieel, of is het postapocalyptisch sneeuwlandschap vertelt Annet Bremen een verhaal over het verlangen aangeraakt te worden. Aangeraakt door het leven, de liefde, en de ander. Zij doet dat met een geheel eigen idioom dat, hoewel in eerste instantie misschien stroef in zijn zelfbewustheid, de doorzetter beloont met de onderdompeling in een geheel eigen en unieke theatrale wereld. Bovendien heeft Nachtijs duur. Annet Bremen weet en durft de tijd zelf te vertragen. Niet onbelangrijk in onze supersnelle twittertijd.

Categories:  Theater
28th of October

Vis, Laika, 2011

Voor haar achtste verjaardag krijgt Anna een grote bak vol water en vissen, waar ze in kan zwemmen. Het moet een vrolijk feest worden, maar zoals zo vaak heeft Anna het gevoel dat het niet echt om haar gaat. Nog steeds is Mees erbij, haar tweelingbroer die gestorven is bij de geboorte. Zoals Anna zegt: ‘Domme-dode-mijn-schuld-Mees’.
Anna trekt zich terug in haar eigen wereld, waarin ze dicht bij haar broer kan zijn, maar waarin ze ook probeert om te gaan met het verlies en het gevoel verantwoordelijk te zijn voor zijn dood. Op magische wijze voelt ze zich aangetrokken tot het water en de vissen. Als een spons heeft Anna het verdriet van haar ouders opgezogen en daaruit haar wereld gebouwd – een poëtische, surrealistische wereld.

jij zei dat wij het waren
wij twee, hij en ik
als visjes samen in je buik
maar toen-

Als de situatie op de verjaardag bijna uit de hand loopt, lijkt de familie te begrijpen dat ze zich weer tot het leven moet wenden.

Met sterke en theatrale beelden vertelt Annet het verhaal van Anna en haar familie. De toeschouwer duikt in Anna’s droomwereld van verdriet en beleeft in een krachtige taal de surreële schoonheid en waarheid van deze wereld. Een bijzonder stuk dat aanzet tot een heel andere manier van denken én praten over verlies en verdriet.

Theater - Vis - Beeld

Regie: Marieke Dijkwel
Spel: Ruth Bastiaensen, Arne Baeck en Silke Melis
Decor en kostuums: Eva Jongen
Regiebegeleiding: Jo Roets
Schrijfbegeleiding: Pauline Mol
Fotografie: Eva Jongen

Bijzonderheden
Vis was de afstudeerregie van Marieke Dijkwel aan de Toneelacademie Maastricht. Een interview met haar over het stuk is hier te lezen.

De Duitse vertaling van Vis is verschenen bij Theaterverlag Hofmann-Paul (2013) als Fisch, vertaling Ursula Adriaens.

Annet werd in 2012 met Fisch uitgenodigd voor het Frankfurter Autorenforum.

Vis is in het Engels vertaald door Inge Bremen.

Categories:  Theater
28th of October

Boxes filled with super amazing, Ilmer Rozendaal, 2011

alles wat we wilden,
was alles
alles wat we kregen,
was alles
en we kwamen,
en wat we kregen,
was de stad:
blik vol snoep,
doos vol alles
super amazing!
– maar wat moet je met alles?

Zeven jongeren nemen een besluit dat hun toekomst voorgoed zal veranderen. Ze laten de wereld van nu achter zich en kijken nog één keer terug op wat geweest is. Op dat wat hun teveel is geworden. Op dat wat waardevol voor hun was en op dat wat ze zullen missen..
Een afscheidsfeest van Max, Bas, Maaike, Tadeus, Yves, Ramon en Ruben. En u bent uitgenodigd.

Annet schreef de tekst naar aanleiding van diepte-interviews met de zeven beginnende acteurs. De personages liggen hun dicht op de huid, hun persoonlijke herinneringen zijn erin verwerkt. Een schets van hoe zeven jonge mensen hun weg proberen te vinden in de wereld van nu.

Theater-Boxes filled with super amazing - beeld - optie 1

Regie: Ilmer Rozendaal
Spel: Ramon Klein, Yves Vanderbooren, Max Charlier, Ruben Hendriks, Maaike Kierkels, Tadeus Slangen, Bas Vandeberg (leerlingen Arcus College Heerlen)
Vormgeving: Davy van Gerven
Fotografie: Ilmer Rozendaal

Met dank aan Niek Kempeners, Saskia Valk, Marieke Dijkwel, Alexander Schreuder, Aart Ilmer, Jacqueline van Dongen, Alice Naber, Guido Severens, Arcus College Heerlen, Toneelacademie Maastricht.

Categories:  Theater
28th of October

Ademsnak, BANG! – De Toneelmakerij, 2009

Steeds meer camera’s op hoeken van straten. Steeds meer regels, wetten en controle. Steeds meer verzekeringen voor wat er zou kunnen gebeuren als. Maar hoe meer we ons voor elk gevaar proberen te behoeden, hoe banger we worden. En hoe minder we durven te leven. Geïnspireerd door deze observaties en het boek Cultuur van Angst van de Engelse socioloog Frank Furedi ontwikkelde Liesbeth Coltof het plan voor Bang! Drie weken lang gingen zes schrijvers, zes vormgevers, zes regisseurs en negen acteurs in het Amsterdamse Rozentheater aan de slag met het thema angst. Het resultaat: een reeks van kleine en grote voorstellingen op zolder, in de kelder, in de kleedkamer, de foyer en de theaterzaal.

Annet was één van de zes schrijvers en schreef Ademsnak, vanuit haar angst voor het gebrek aan angst.

Leef je zorgeloos of behoedzaam weloverwogen? Die twee manieren van leven staan in Ademsnak tegenover elkaar. De laatste dag van de aarde is aangebroken en iedereen weet het. De geliefden Faas en Liv brengen hem samen door. Faas is vol energie, wil feestend ten onder. Liv wil alleen maar dat hij haar vasthoudt nu het nog kan.

Theater - Ademsnak

Begeleiding: Liesbeth Coltof
Regie: Muriël Besemer
Spel: Kim Berkenhagen, Martijn Wever
Vormgeving: Lisa Louwers
Fotografie: Sanne Peper

Categories:  Theater